Recensie : De Perzen

Hieronder volgt de recensie van 18 november van de Trouw.
Zie hiervoor ook: www.trouw.nl

Een Iraanse brug naar "De Perzen"
De Stichting Albarica ondersteunt en organiseert projecten die bijdragen aan de culturele pluriformiteit. Vooral theatermakers uit diverse culturen kloppen bij haar aan. Stichting Albarica en Alan Yadegarian met "De Perzen" van Aeschylus. 20/11 Utrecht (uitverkocht). De voorstelling wordt nog in januari en februari gespeeld, zie www.albarica.nl

Zo ook de Iraniër Alan Yadegarian. Zijn versie van de Griekse tragedie "De Perzen" van Aeschylus ging vrijdag in premiére.

Het is een intrigerende voorstelling geworden, gedeeltelijk in het Nederlands en gedeeltelijk in het Farsi van het moderne Iran. Deze teksten zijn via boventiteling voor de toeschouwer goed te volgen. Bijzonder is dat Yadegarian niet alles vertaalt: zo wordt aan het slot, wanneer de verslagen koning Xerxes zelf opkomt (Erik Koningsberger), het Farsi van de vragen van het koor niet vertaald, maar door de antwoorden van Xerxes is alles heel goed te volgen. Het gaf heel goed de beklemming aan van de geen Grieks sprekende thuisblijvers die verbijsterd de slachting onder hun landgenoten vernemen.

De eigenlijke hoofdpersoon in de tragedie is de moeder van Xerxes, Atossa, die in wisselzangen met het koor haar bange voorgevoelens uit tot die bewaarheid worden door het verslag van een bode. Atossa wordt gespeeld en gezongen door Mehrnaz Salehi, een prachtige zangeres van het ensemble Shadiz, dat verder bestaat uit componist en pianist Hamid Tabatabaei en cellist Imre Keblusek. De twee musici zitten terzijde van de lege toneelvloer; hun treurmuziek schept een serene sfeer van intens verdriet en machteloze wanhoop, die ook zo kenmerkend zijn voor Aeschylus' tragedie en zo bijzonder zijn, omdat het hier tenslotte gaat over de verslagen vijand van de Grieken.

Het koor wordt aangevoerd door Hossein Mardani en bestaat verder uit twee vrouwen, Nasrin Ghasemzadeh en Narcis Zorehnnassab. Niet dus echt het college van raadsheren dat Aeschylus koos voor zijn tragedie, maar wel de brug die Alan Yadegarian met zijn voorstelling slaat naar het moderne Perzië.

Aan het eind worden op de achtergrond de foto's geprojecteerd van velen die, zo wil hij duidelijk maken denk ik, slachtoffer zijn geworden van de recente Iraanse geschiedenis. Het koor, het lijdende volk, en hun dode geliefden versmelten en verstarren tot een universeel beeld van de ramp die oorlog heet.

© Trouw 2008

Terug naar de informatiepagina: klik hier

 

 

 

 

 

naar boven